Կինոարտադրություն

Աղքատ ու խեղճ մարդ էր Դանիելը, բազմանդամ ընտանիքի հայր: Օրեցօր նույն կյանքն էր ապրում. լուսաբաց, կնոջ նախատինք, երեխեքի լուռ տառապանք, դառը քուն… Հյուսն էր: Ինչ գործ պատահեր` կաներ: Մի օր էլ Դանիելը խաչելության գործ արեց: Չգիտեր, որ երեք խաչյալներից մեկը Նազովրեցին է: Ապրուստի կռիվ…

Արտադրող ընկերություն` Հայաստանի Ազգային կինոկենտրոն, Հենրիկ Մալյան մշակութային հիմնադրամ

Սցենարի հեղինակ` Արտյոմ Մելքումյան

Պրոդյուսեր` Նարինե Մալյան

Դերակատարներ՝ Առնոլդ Գազարյան, Քրիստինա Հովակիմյան, Աննա Խաչատրյան, Գիսանե Թութունջյան դը Վարդավան, Աննա Մկրտչյան, Դավիթ Գասպարյան

Տնօրեն՝ Հայկանուշ Ներսեսյան

Ռեժիսոր` Նարինե Մալյան

Անձնական տվյալներ

Ռեժիսորի կենսագրությունը. Նարինե Հենրիկի Մալյանը ծնվել է 11.11.1960թ. Երևանում: Հայրը` Հենրիկ Սուրենի Մալյան (կինոռեժիսոր ՍՍՀՄ ժող.արտիստ, մայրը` Հասմիկ Ռաֆայելի Մելքոնյան կինո մոնտաժող): Ավարտել է Երևանի N 114 միջնակարգ դպրոցը: 1977-1981թթ. սովորել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվ. Մանկավարժական ինստիտուտի կուլտուրայի ֆակուլտետի կինո-ֆոտո բաժնում “Յուրի Երզնկյանի արվեստանոց”: 1981թ. աշխատանքի է ընդունվում “Հայֆիլմ” կ/ս մուլտ արտադրամաս, որպես ռեժիսորի ասիստենտ աշխատել է Ռ.Սահակյանցի մոտ: Նույն թվին նկարահանում է “Առանց խոսքի” վավերագրական կինոնկարը: 1984թ. տեղափոխվում է “Հայֆիլմ” կ/ս կից Կինոդերասանի թատրոն-ստուդիա (Հենրիկ Մալյանի ղեկավարությամբ), որտեղ մինչև 1992թ. աշխատել է որպես ռեժիսորի օգնական: Զուգահեռ, 1984-1986թթ. սովորել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվ. մանկավարժական ինստիտուտի հասարակական մասնագիտությունների ֆակուլտետում և ստացել գեղարվեստական ձևավորողի դիպլոմ: 1985թ. “Հայֆիլմ” կ/ս կից կինոդերասանի թատրոն-ստուդիայում բեմադրել է Մարսել Միտուայի “Նվագակցողը” պիեսը: 1988թ. Հենրիկ Մալյանի թատրոնում բեմադրել է Երվանդ Օտյանի “Ընկեր Փանջունի” ներկայացումը (Գ.Բաբայանի հետ համատեղ): 1990թ. նույն թատրոնում բեմադրել է Ջոն Արդենի “Խաղաղ հանգրվան” ներկայացումը: 1992-1996թթ. աշխատել է Հայաստանի ազգային ֆիլմադարանում որպես հեռուստալրագրող: 1998-2000թթ. աշխատել է Ռադիո Երևան FM-կայանում որպես գեղարվեստական ղեկավար: 2001թ. համագործակցել է “Ինտերնյուս” հասարակական կազմակերպության հետ, պատրաստելով մի քանի ռեպորտաժներ “Սիլուետ” հեռուստահաղորդման համար: Նույն թվին նկարահանել է “Վերջապես գալիս եմ տուն” վավերագրական կինոնկարը: 2002թ.-ից աշխատում է Հենրիկ Մալյանի անվան կինոդերասանի թատրոնում որպես գեղարվեստական ղեկավար: Նույն թատրոնում 2004թ. բեմադրել է Ա.Այվազյանի “Ցեղի ֆիզիոլոգիան” ներկայացումը : 2005թ. հրավիրվել է Հալեպի Ադամյան թատերախմբի կողմից որպես “Ժառանգության իրավունք” ներկայացման բեմադրիչի օգնական: 2007թ. հանդես է եկել Հենրիկ Մալյանի կինոդերասանի թատրոնի Գոգոլի “Ամուսնություն” ներկայացման գեղարվեստական ղեկավար: 2008թ. Վ.Սարոյանի 100-ամյակի կապակցությամբ Հենրիկ Մալյանի անվան կինոդերասանի թատրոնում բեմադրել է “Պատմություններ գնացքում” ներկայացումը: 2010թ. բեմադրելէ Վարդան Պետրոսյանի “Խոստովանություն թատրոնում” և “Ճակատագրի կատակներ” ներկայացումները: Նարինե Մալյանի “Վերջապես գալիս եմ տուն” կինոնկարը 2004թ. ստացել է “Կին” միջազգային կինոփառատոնի գլխավոր մրցանակը, իսկ 2005թ. մասնակցել է Սպահանի կարճամետրաժ կինոնկարների 3-րդ միջազգային փառատոնին: “Ցեղի ֆիզիոլոգիան” ներկայացումը 2005թ. արժանացել է Արտավազդ մեդալի, 2006թ. մասնակցել է Մոսկվայի “Новая Драма” միջազգային թատերական փառատոնին, մասնկացել է Հայաստանի մշակութային տարի Ֆրանսիայում ծրագրին և ցուցադրվել Փարիզում, Մարսելում նաև Կանադայում: 2009թ. “Պատմություններ գնացքում” ներկայացման համար Ն.Մալյանը ստացել է “Արտավազդ” գլխավոր մրցանակ “տարվա լավագույն ռեժիսուրա” անվանակարգում, ինչպես նաև գլխավոր մրցանակի է արժանացել Թեքեյան Մշակութային Միության ամենամյա մրցանակաբաշխության “Թատրոն” անվանակարգում: 2010թ. թատերարվեստի զարգացման գործում ունեցած նշանակալի վաստակի համար Ն.Մալյանը պարգևատրվել է Երևանի քաղաքապետարանի “Երևանի Զինանշան” հուշամեդալով: 2011թ. Ն.Մալյանը արժանացել է Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի Պատվո Մեդալի: 2011թ. Նարինե Մալյանը արժանացել է Հայաստանի Հանրապետության Արվեստի Վաստակավոր Գործչի Պատվավոր Կոչման: